لاغر تر ازمو

بيمار ولاغر مي شوم لاغرتر از مويي

وقتي که قلبم مي شود بيتاب هندويي

باکي ندارم ديگر از شمشير ابرويش

وقتي که رنجم مي دهد  با  زخم   چاقويي

بايد خدا امشب  مرا فرياد   رس باشد

دارم به نيزار گلو فرياد ياهويي

وقتي که او روشنتر از برگ سپيدار است

چون بيد مجنونم به شبها بر لب جويي

بي او نمي خواهم که باغي سبز رو  باشد

بي او نمي خواهم  که باشد باغ مينويي

در  فکر کوچيدن نمي باشم از اين کوچه

پر مي زند تا در ضمير من پرستويي

موسي عباسي مقدم