عشوه کن

نوزده سال است در من لشکری مبهوت توست
پس فنون رزم را در طرح ابرویت بریز

میرعمادی را دچار خط لب هایت کن و
راز نستعلیق را در پیچش مویت بریز

گیسوانت را پریشان کن میان شعرهام
قرن ها شعر دری از لای گیسویت بریز

جنگل بیچاره در پای غرورت سوخت...شیر!
پس غرورت را به پای بچه آهویت بریز